Van Oma Steenman kreeg ik het boek: Eindeloos Bewustzijn van Pim van Lommel.

Daar gaat een kortverhaal aan vooraf.

Ik had het boek gelezen omdat toen ik 18 jaar was zoiets prachtigs had meegemaakt. Ik wist niet wat het was, maar het was zo heerlijk.

Ik was gevoelsmatig in een andere wereld geweest. Het was zooo zacht, zoo prachtig, zoo fijn, zoo mooi. Sereen. Ik herinner mij de prachtig lichte blauwe hemel. Alleen maar liefde. Ik wilde er zo graag blijven maar ineens zat ik weer bewust in mijn lichaam en werd ik mij bewust van mijn omgeving die schreeuwde en in paniek was. Dat was oprecht een teleurstelling. Ik was blijkbaar flauwgevallen en tijdens de val met mijn hoofd op een boomstam gekomen en flink bewusteloos geweest.

Die fijne ervaring die ik had gehad klonk een beetje zweverig en vaag dus ik vertelde er niemand over.

Toen ik op een dag in de auto van mijn moeder zat deed ik voor de verandering maar eens de radio aan. Dat deed ik nooit, want ik hou van stilte. Hij sprong op radio 1 en daar was cardioloog Pim van Lommel aan het woord. De arts vertelde over zijn wetenschappelijke onderzoek naar mensen die een bijna dood ervaring hadden gehad en waarover hij in het gerenommeerde medische tijdschrift The Lancet publiceerde.

Zijn omschrijving van ‘de-bijna-dood-ervaring’ en de 12 universele principes leken zo ontzettend veel op mijn ervaring dat ik direct zijn boek wilde lezen.

Ik paste destijds op bij een gezin met 4 kinderen en TOEVALLIG lag het boek daar gewoon op tafel. Ik heb het verslonden.

Ik kwam erachter dat ik NIET een bijna-dood ervaring heb gehad maar gewoon even goed knock-out ben geweest.

Desalniettemin kwam ik door het boek in aanraking met kwantumfysica en leerde de verhalen van de mensen die even in de hemel hebben mogen kijken mij hoe mooi het daar is. Unaniem beschreven die mensen dat het in de engelen-wereld zo liefdevol en zacht is. Dat de mensen die voor jou zijn gestorven je opwachten. Dat er geen ego bestaat en dat er daar alleen onvoorwaardelijke liefde is. Dat er geen tijd en ruimte bestaat. Dat de natuur betoverend mooi is en de kleuren onbeschrijfbaar prachtig.

Door dit boek, het geleende exemplaar van mijn oppas-gezin is mijn leven, louter ten positieve, radicaal veranderd. Daar ben ik iedere dag zo dankbaar voor.

Omdat Oma Steenman ging verhuizen van Maasdam naar haar kleinere woning in Puttershoek mocht ik door haar boekenkast en de boeken meenemen die ik graag wilde. Daar stond het Eindeloos bewustzijn boek! Van Pim van Lommel! Ik mocht het echt meenemen zei Oma Steenman. Ze hoefde het niet meer te lezen…

Dankjewel voor de mooie gesprekken Oma Steenman.
Ik weet dat u het daar mooi heeft.
Tot wederzien.

Veel liefs van ons allemaal.

Janneke

Precies een week geleden is Oma Steenman op bijna 98 jarige leeftijd heengegaan.

Verberg reactieformulier

1000 Resterende tekens