Ze wilde eigenlijk geen brood meer eten. Nou ja, ook niet te streng zijn voor zichzelf. In het weekend mocht ze dus wel brood eten. Doordeweeks alleen als het zo uitkwam. Hetzelfde met wijn. Doordeweeks ging het niet meer standaard op tafel. Naja, afgelopen woensdag wel, maar dat was een speciaal moment.

We doen het massaal:

we eten voor de gezelligheid, om te ontspannen, om een verjaardag, kerst of sinterklaas te vieren, even rustig te zitten, onszelf of anderen te troosten en uit gewoonte want het is 13:00 uur en dan lunchen we hier brood met kaas.

“Ja, weet je Janneke, het leven moet ook een beetje leuk blijven.” Daarom willen we niet te streng zijn. Hebben we geen duidelijke ‘regels’ en deinen we mee op de golven. Go with the flow.

Dus zeggen we ja tegen de traktaties van collega’s, ja tegen kaasplankjes, ja tegen dat glas wijn, en nog één. En nog één.

However, als je overal ja tegen zegt, voelt het misschien alsof je jezelf niets ontzegt, maar dat doe je wel. Je zegt ja tegen iets leuks of iets lekkers, ja tegen de verbinding maar nee tegen de manier waarop je voor jezelf zorgt, je gezond- en fitheid.

Ja zeggen tegen wijn, kaas, koek, chips, vlees buiten de deur en eten om het eten is ook ja zeggen tegen dat overtollige vet wat je inmiddels goed in de weg zit, de belabberde bloedwaarden, een lichaam dat je nauwelijks meer herkent, dat moeizaam beweegt en dat aan het solliciteren is om straks tot de statistieken te behoren (1 op de 4 vrouwen in Nederland overlijdt aan een hart- of vaatziekte. 1 op de 3 mensen krijgt het verboden K woord).

Eten en drinken zijn onze brandstof en medicijn. Niets meer en niets minder. Iets achteroverdrukken doe je dus als je honger of dorst hebt. Simpel.

Vraag maar naar waar mensen spijt van hebben als ze op hun sterfbed liggen. Niemand zegt daar: had ik maar wat meer wijn, bier en gebak achterover gedrukt en was ik maar met wat meer lichaamsvet gestorven. Nee, unaniem antwoorden mensen dat ze zo graag de moed hadden gehad hun eigen leven te leiden en niet het leven te voldoen dat anderen van ze verwachtten. Je eigen pad kiezen is een van de gezondste, leukste en meest bevredigde dingen die je kunt doen.

WAAROM durven we niet massaal onze eigen behoeftes op 1 te zetten en te bedanken voor wijn, bier, gebak en andere ‘traktaties’?
OMDAT we bang zijn de verbinding met de ander te verliezen.

(Ik weet nog goed dat ik thuis allang helemaal vegan at maar dat buitenshuis tegen niemand durfde te zeggen...)

We doen er alles aan om te verbinden. Dit is logisch en niet raar omdat de mens dé diersoort is die het allerlangste afhankelijk is van zorg vanuit de omgeving. Het eerste wat je leert, is dat je moet verbinden als je wil overleven. Verstoten worden betekent doodgaan. Eenmaal volwassen kiezen we nog steeds vaak, ten koste van onszelf, voor de verbinding met de ander.

Daarbij, die eigen wil, die eigen koers en die eigen ideeën worden vaak onderdrukt en gecorrigeerd door de omgeving, de groep, om de verbinding met elkaar te behouden. Echt mogen zijn wie je bent (gezond, fit, sterk, vrolijk en enthousiast) wordt omwille van cultuur, tradities en verbinding verruild voor een hoop ongezonde bullshit.

Stel je neemt altijd brood mee naar je werk, net zoals je collega’s, neem dan maandag eens een giga grote goed gevulde maaltijd salade mee en kijk hoe al je collega’s reageren. Ik zou zeggen heb dit blog bij de hand en stuur het direct door als je ‘commentaar’ krijgt ;-)
O ja, en deel hieronder hoe het ging, hoe je je voelde en wat je is opgevallen.

Vaar je eigen koers lieve mensen en heb liefdevol schijt. Echt gezond zijn en je fit voelen is FAN-TAS-TISCH!

Veel liefs, Janneke

Check de Agenda voor nieuwe lezingen en masterclasses. 
en lees: MASTERCLASS: Sport en de wetenschappelijk best onderbouwde leefstijl voor een #SUPERSNELHERSTEL

Foto gemaakt door: JosevanRiele.com 

 

Verberg reactieformulier

1000 Resterende tekens